វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បណ្ដាច់
កិរិយាសព្ទ· verb [បន់-ដាច់]
Learner aid: verb · [បន់-ដាច់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ផ្ដាច់, ធ្វើឱ្យដាច់ :
Learner aid: verb · [បន់-ដាច់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ផ្ដាច់, ធ្វើឱ្យដាច់ :
ផ្ដាច់, ធ្វើឱ្យដាច់ :
“គោទាញបណ្ដាច់ខ្សែ, បណ្ដាច់ចុងខ្សែនេះចោលទៅ។”
ដែលដាច់គេ, លើសលន់, ក្រៃលែង, បំផុត :
“ល្អបណ្ដាច់, ចេះបណ្ដាច់, ខូចបណ្ដាច់; លឿនបណ្ដាច់។”