វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

បណ្ដាច់

កិរិយាសព្ទ· verb [បន់-ដាច់]

Learner aid: verb · [បន់-ដាច់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ផ្ដាច់, ធ្វើឱ្យដាច់ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ផ្ដាច់, ធ្វើឱ្យដាច់ :

ឧទាហរណ៍

“គោទាញបណ្ដាច់ខ្សែ, បណ្ដាច់ចុងខ្សែនេះចោលទៅ។”

២

ដែលដាច់គេ, លើសលន់, ក្រៃលែង, បំផុត :

ឧទាហរណ៍

“ល្អបណ្ដាច់, ចេះបណ្ដាច់, ខូចបណ្ដាច់; លឿនបណ្ដាច់។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់