វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បំណែក
នាម· noun [បំ-ណែក]
Learner aid: noun · [បំ-ណែក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភាគ, ប៉ែកនៃអ្វីនីមួយដែលបែកឬរបេះដាច់ឃ្លាតខ្ចាត់ចេញពីគ្នា :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖បំណុល
Learner aid: noun · [បំ-ណែក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភាគ, ប៉ែកនៃអ្វីនីមួយដែលបែកឬរបេះដាច់ឃ្លាតខ្ចាត់ចេញពីគ្នា :
ភាគ, ប៉ែកនៃអ្វីនីមួយដែលបែកឬរបេះដាច់ឃ្លាតខ្ចាត់ចេញពីគ្នា :
“បំណែកផ្តិលខាត់, បំណែកចាន, បំណែកគ្រាប់បែក។”