វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពៅ
គុណនាម· adjective [ពៅ]
Learner aid: adjective · [ពៅ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលជាប្អូនគេបំផុតឬក្រោយគេបំផុត :
Learner aid: adjective · [ពៅ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលជាប្អូនគេបំផុតឬក្រោយគេបំផុត :
ដែលជាប្អូនគេបំផុតឬក្រោយគេបំផុត :
“កូនពៅ, ប្អូនពៅ, សិស្សពៅ។”
ពាក្យសម្រាប់ហៅមនុស្សជាទីស្រឡាញ់ ដូចជាគូស្នេហ៍ កូនតូច (នៅពេលបំពេរ) ជាដើម :
“ស្រីពៅពន្លក, ពៅអើយប្រុសពៅ, កូនអើយដេកទៅ ពៅអើយកុំយំ។”
ឈើស្រស់ឬឫស្សីស្រស់បីកំណាត់ដែលគេសម្រួចបោះភ្ជាប់នឹងដី ធ្វើជាចង្ក្រានបណ្ដោះអាសន្ន ប្រើការដាំស្ល, សម្រាប់អ្នកដំណើរ :
“បោះពៅដាំស្ល។”