វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

មិគទាយពន

នាម· noun [មិ-គៈ-ទា-យៈ-ពន់]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [មិ-គៈ-ទា-យៈ-ពន់] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ព្រៃដែលឥស្សរជនមានក្សត្រិយ៍ជាដើមឱ្យអភ័យដល់ពួកម្រឹគ គឺព្រៃដែលព្រះរាជាជាដើមហាមផ្ដាច់មិនឱ្យឈ្មោះណាមួយបៀតបៀនពួកម្រឹគៗដែលនៅអាស្រ័យក្នុងព្រៃនោះ ក៏រមែងបានសេចក្ដីសុខទាំងអស់គ្នា (ហៅថា ម្រឹគទាយពន ឬ ម្រឹគទាយវ័ន ក៏បាន) :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖មិគទាយវ័នម្រឹគ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ព្រៃដែលឥស្សរជនមានក្សត្រិយ៍ជាដើមឱ្យអភ័យដល់ពួកម្រឹគ គឺព្រៃដែលព្រះរាជាជាដើមហាមផ្ដាច់មិនឱ្យឈ្មោះណាមួយបៀតបៀនពួកម្រឹគៗដែលនៅអាស្រ័យក្នុងព្រៃនោះ ក៏រមែងបានសេចក្ដីសុខទាំងអស់គ្នា (ហៅថា ម្រឹគទាយពន ឬ ម្រឹគទាយវ័ន ក៏បាន) :

ឧទាហរណ៍

“ព្រះសក្យមុនីសម្ពុទ្ធទ្រង់សម្ដែងធម្មចក្កនាឥសិបតនៈ មិគទាយពន ជិតក្រុងពារាណសី។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(សម័យបច្ចុប្បន្នគេហៅទីនោះថា សាន៌ាថ Sarnath)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. មិគទាយ "ប្រទេសដែលគេឱ្យអភ័យដល់ពួកម្រឹគ", វន "ព្រៃ"; សំ. ម្ឫគ—)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ផ្កានាមផ្ទះនាមផ្លូវនាម