វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រៀប
គុណកិរិយា· adverb [រៀប]
Learner aid: adverb · [រៀប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទៀប, ហៀប, ជិត, រកកល់; ទៀបនឹង, ...រកកល់នឹង, ស្ទើរនឹង :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖រៀបនឹង
Learner aid: adverb · [រៀប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទៀប, ហៀប, ជិត, រកកល់; ទៀបនឹង, ...រកកល់នឹង, ស្ទើរនឹង :
ទៀប, ហៀប, ជិត, រកកល់; ទៀបនឹង, ...រកកល់នឹង, ស្ទើរនឹង :
“រៀបស្លាប់; រៀបលាគ្នា; រៀបនឹងទៅ, រៀបនឹងបាន, រៀបនឹងដល់។”
ធ្វើឱ្យមានរបៀប, ចាត់របៀប :
“រៀបផ្ទះ, រៀបស្រុក។”
តែង, តាក់តែង; ប្រុងចាំ :
“រៀបខ្លួន (តែងខ្លួន ឬប្រុងខ្លួនចាំ)។”
ចាត់ការធ្វើអាពាហ៍ពិពាហ៍ឱ្យតាមរបៀប :
“រៀបកូនឱ្យមានផ្ទះសម្បែង។”