វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រៃ
កិរិយាសព្ទ· verb [រៃ]
Learner aid: verb · [រៃ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ច្រាកប្រាក់កាសឬវត្ថុអ្វីៗឱ្យចេញរាល់គ្នាមានកំណត់ឬឱ្យចេញស្មើភាគគ្នា :
Learner aid: verb · [រៃ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ច្រាកប្រាក់កាសឬវត្ថុអ្វីៗឱ្យចេញរាល់គ្នាមានកំណត់ឬឱ្យចេញស្មើភាគគ្នា :
ច្រាកប្រាក់កាសឬវត្ថុអ្វីៗឱ្យចេញរាល់គ្នាមានកំណត់ឬឱ្យចេញស្មើភាគគ្នា :
“រៃប្រាក់ជួយសង្គ្រោះពួកមនុស្សទ័លក្រ, រៃអង្ករយកពីម្នាក់ៗមួយចានគោម។”
សុខុមសត្វមួយប្រភេទ មានស្លាប, នៅអាស្រ័យនឹងដើមឈើខ្ពស់ៗ, យំបញ្ចេញសូរសព្ទឮហួសមាឌ :
“រៃមាន ២ ប្រភេទគឺ រៃបាយ ឬរៃចង្ក្រង់ យំឮសូរស្អាមិនសូវរំពង; រៃកណ្ដឹង យំលាន់ឮរំពងរនរន្ថាន់ស្រដៀងនឹងសូរកណ្ដឹង គួរឱ្យស្រណោះ.”
(សំ. រៃ ជា កិ. "បញ្ចេញសំឡេងលាន់កងរំពង"; ន. "សំឡេងលាន់កងរំពង; ទ្រព្យ "; គួរនឹងយល់ថា បានជាបុព្វបុរសរបស់យើងហៅសុខុមសត្វនេះថា រៃ ដោយហេតុវាយំបញ្ចេញសូរសព្ទលាន់កងរំពងហួសមាត្រ (?), ប៉ុន្តែនឹងកំណត់តាមន័យនេះថាជាការពិតពុំបាន)។