វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រោទន
នាម· noun [រោ-ទៈ-នៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [រោ-ទៈ-នៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កិរិយាយំ, ការយំ, យោបំ។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖រោទន—
Learner aid: noun · [រោ-ទៈ-នៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កិរិយាយំ, ការយំ, យោបំ។
កិរិយាយំ, ការយំ, យោបំ។
ហេតុឬដំណើរដែលយំ។
ពេលយំ, ពេលដែលអត់ទ្រាំខានយំពុំបាន។
ភាវៈយំ, ដំណើរយំ។
(ម.ព. រោទនកាល)។
សូរយំ។
អាការៈយំ។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)