វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លំទោន
កិរិយាសព្ទ· verb [លំ-ទោន]
Learner aid: verb · [លំ-ទោន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បង្អោនឬបន្ទន់កាយវាចាឱ្យទន់ភ្លន់ ឱ្យសុភាព :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឱន
Learner aid: verb · [លំ-ទោន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បង្អោនឬបន្ទន់កាយវាចាឱ្យទន់ភ្លន់ ឱ្យសុភាព :
បង្អោនឬបន្ទន់កាយវាចាឱ្យទន់ភ្លន់ ឱ្យសុភាព :
“លំទោនកាយ បន្ទន់កាយ។ ...ប្រើឱនលំទោន កុំបីមានឆ្គង ប្រាជ្ញាបុណ្យផង កើតដោយប្រតិបត្តិ... (សាស្ត្រាច្បាប់ក្រម)។”