វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឱន
កិរិយាសព្ទ· verb [អោន]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: verb · [អោន] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទន់ចុះ, បន្ទន់ទៅមុខ, បន្ទន់ទៅរក :
Learner aid: verb · [អោន] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទន់ចុះ, បន្ទន់ទៅមុខ, បន្ទន់ទៅរក :
ទន់ចុះ, បន្ទន់ទៅមុខ, បន្ទន់ទៅរក :
“ឱនកាយថ្វាយបង្គំ, ឱនក្បាល, មានចិត្តឱនទៅរកសុចរិត, ស្រូវឱន, ដើរឱន។”
(ម.ព. ឱនដាក់គ្រាប់ងើយស្កក)។
ឱនៗក្រាបៗ។
(ព.ទ.បុ.) ការប្រព្រឹត្តឱនលំទោនតែងតែមានសេចក្ដីគួរគាប់ (ប្រៀបដូចស្រូវដែលឱនតែងតែមានគ្រាប់ពេញលេញ) :
“(ព.ទ.បុ.) ឱនដាក់គ្រាប់ ការប្រព្រឹត្តឱនលំទោនតែងតែមានសេចក្ដីគួរគាប់ (ប្រៀបដូចស្រូវដែលឱនតែងតែមានគ្រាប់ពេញលេញ)។ ឬថា ឱនដាក់គ្រាប់ងើយស្កក។”
(ម.ព. ឱនដាក់គ្រាប់)។
(ម.ព. អូនថយ ក្នុង ឩន)។
(ម.ព. លំទោន)។
បន្ទន់ខ្លួនទៅមុខ, ឱនកាយគោរព (ច្រើនប្រើក្នុងកាព្យ)។
មកពីភាសាបាលី
From Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. ឱនម)