វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វ៉ាង
កិរិយាសព្ទ· verb [វ៉ាង]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: verb · [វ៉ាង] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វាតសម្ដី, ប្រើសម្ដីគ្របលើគេ; វាតអំណាចលើ; ហួងហែង; ហែហៃ :
Learner aid: verb · [វ៉ាង] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វាតសម្ដី, ប្រើសម្ដីគ្របលើគេ; វាតអំណាចលើ; ហួងហែង; ហែហៃ :
វាតសម្ដី, ប្រើសម្ដីគ្របលើគេ; វាតអំណាចលើ; ហួងហែង; ហែហៃ :
“វ៉ាងសម្ដី; វ៉ាងអំណាច; វ៉ាងទី។”
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. វាង្មយ < វាច៑ "សម្ដី" + មយ "ដែលប្រកបដោយ" = ដែលប៉ិនសម្ដី; អ្នកបានសម្ដី)