វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្ទុះ
នាម· noun [សំ-ទុះ]
Learner aid: noun · [សំ-ទុះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កម្លាំងឬទំហឹងល្បឿនដែលស្ទុះ, ដែលលឿន :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សំទុះ
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
កម្លាំងឬទំហឹងល្បឿនដែលស្ទុះ, ដែលលឿន :
ឧទាហរណ៍
“បោលមួយសម្ទុះ, ទៅមួយសំទុះ; ដើរមួយសំទុះ។”
២
(រូប.) បម្រែបម្រួលល្បឿនធៀបទៅនឹងរយៈពេល, អត្រានៃការផ្លាស់ប្ដូរល្បឿន។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់