វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“សាវយុត” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ សាយយុត។

សាយយុត

នាម· noun [សា-យ៉ៈ-យុត](ស. សាយហ្យុត (–យុត) "វេលាថ្ងៃឈប់" ឬ សាវហ្យុត (–យុត) "ក្រមុំឈប់ ឬក្រមុំទច់")

Learner aid: noun · [សា-យ៉ៈ-យុត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ដើមរឹង ស្ទើរជាវល្លិស្រដៀងនឹងត្រៀលស្វា ស្លឹកស្រដៀងនឹងគគីរ តែទ្រើសជាងផ្កាសណ្ឋានស្រដៀងនឹងក្ដាំងងា មានក្លិនស្រដៀងនឹងផ្លែព្នៅទុំក្រអូបខ្លាំងតែក្នុងវេលាយប់ជិតភ្លឺមកទល់នឹងពេលថ្ងៃរះអស់ក្លិន។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សាវយុត
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ដើមរឹង ស្ទើរជាវល្លិស្រដៀងនឹងត្រៀលស្វា ស្លឹកស្រដៀងនឹងគគីរ តែទ្រើសជាងផ្កាសណ្ឋានស្រដៀងនឹងក្ដាំងងា មានក្លិនស្រដៀងនឹងផ្លែព្នៅទុំក្រអូបខ្លាំងតែក្នុងវេលាយប់ជិតភ្លឺមកទល់នឹងពេលថ្ងៃរះអស់ក្លិន។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

(ស. សាយហ្យុត (–យុត) "វេលាថ្ងៃឈប់" ឬ សាវហ្យុត (–យុត) "ក្រមុំឈប់ ឬក្រមុំទច់")

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស. សាយហ្យុត (–យុត) "វេលាថ្ងៃឈប់" ឬ សាវហ្យុត (–យុត) "ក្រមុំឈប់ ឬក្រមុំទច់")

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់