វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សេរី

នាម· noun [សេ-រ៉ី]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [សេ-រ៉ី] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អ្នកដែលមានអំណាចលើខ្លួន, អត្តាធីន។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សេរិនីស្វៃរិន
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ
១

អ្នកដែលមានអំណាចលើខ្លួន, អត្តាធីន។

២

ការដោះខ្លួនឱ្យរួច, ការធ្វើខ្លួនឱ្យមានសេរីភាព, ការរំដោះចេញឱ្យផុតស្រឡះពីអំណាចរបស់ជនដទៃ។

៣

ប្រទេសឯករាជ្យដែលមានអំណាចពេញទី។

៤

រដ្ឋសេរី, រដ្ឋដែលមានសេរីភាពឬអំណាចពេញទី, រដ្ឋឯករាជ្យ។

៥

(ម.ព. សេរីបទេស)។

៦

(ម.ព. សេរីភាព)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា សេរិនី។ ព.ផ្ទ. អសេរី, អនត្តាធីន, បរាធីន)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. < សេរ "សិទ្ធិឬអំណាចលើខ្លួន" + ឦ (បច្ច័យ) "មាន"; សំ. ស្វៃរិន៑ < ស្វៃរ + ឥន៑)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់