Learner aid: noun · [សោក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកខ្ចីសម្បុរសភាវ ផ្កាសម្បុរក្រហមប្រឿង ក្លិនស្រដៀងនឹងផ្កាអម្ពិល, ស្លឹកខ្ចីប្រើជាអន្លក់បាន, ផ្កាប្រើស្លម្ជូរឬជ្រក់បាន :
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកខ្ចីសម្បុរសភាវ ផ្កាសម្បុរក្រហមប្រឿង ក្លិនស្រដៀងនឹងផ្កាអម្ពិល, ស្លឹកខ្ចីប្រើជាអន្លក់បាន, ផ្កាប្រើស្លម្ជូរឬជ្រក់បាន :
“ដើមសោកជាឈើមានលំអ គួរដាំក្នុងវត្តអារាម។”
ស្ដាយស្រណោះ, ស្ដាយអាល័យ :
“សោកកូនដែលស្លាប់, សោកទ្រព្យដែលលាញ។”
(រ.ស.) ទួញ :
“ទ្រង់សោក។”
សេចក្ដីឈឺផ្សាចិត្ត; សេចក្ដីសង្រេង; សេចក្ដីស្ដាយស្រណោះឬស្ដាយអាល័យ :
“មានសោក, រម្ងាប់សោក។”
ទទួលរងសេចក្ដីស្ដាយស្រណោះ។
(ព.កា. ប្រើជា សោកា ក៏មាន)។
