វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“សៅជៃ” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ សាវជៃ។
សាវជៃ
នាម· noun [សាវ-ជៃ](ស. សាវ "ក្រមុំ", ជៃ "ប្រើ" = ស្រី្តក្រមុំសម្រាប់ប្រើប្រាស់)
Learner aid: noun · [សាវ-ជៃ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខ្មែរហៅស្រីពេស្យាថា ស្រីសាវជៃ (ច្រើនហៅ សៅជៃ ជាង)។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សៅជៃ