វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្លុត
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា, គុណនាម· verb, adverb, adjective [ស្លុត]
Learner aid: verb, adverb, adjective · [ស្លុត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចំប្រប់ឬធ្លាក់ចិត្តទន់ដៃទន់ជើងដោយមានទុក្ខខ្លាំងឬភ័យខ្លាំង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
ចំប្រប់ឬធ្លាក់ចិត្តទន់ដៃទន់ជើងដោយមានទុក្ខខ្លាំងឬភ័យខ្លាំង :
ឧទាហរណ៍
“ទាហានចិត្តមុតមិនស្លុតនឹងចម្បាំង, ភ័យស្លុត។”
២
ស្លុតញាប់ញ័រខ្លាំង :
ឧទាហរណ៍
“ស្លុតរន្ធត់ឡើងគាំងបេះដូង។”
៣
ស្លុតភ័ន្តភាំងគាំងស្មារតី :
ឧទាហរណ៍
“ភ័យស្លុតស្លន់បន់ព្រះ។”
៤
ជច់, ទ្រុឌ, ងាស់គាំង ដោយគ្រលៀសភ្លាត់សរសៃ :
ឧទាហរណ៍
“ស្លុតជង្គង់។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់