វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហោង
នាម· noun [ហោង]
Learner aid: noun · [ហោង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះខ្យងមួយប្រភេទ រាងមូល សំបករលីង សម្បុរស្នែងគោឬស្នែងក្របី, ច្រើនកើតនៅក្នុងបឹង :
Learner aid: noun · [ហោង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះខ្យងមួយប្រភេទ រាងមូល សំបករលីង សម្បុរស្នែងគោឬស្នែងក្របី, ច្រើនកើតនៅក្នុងបឹង :
ឈ្មោះខ្យងមួយប្រភេទ រាងមូល សំបករលីង សម្បុរស្នែងគោឬស្នែងក្របី, ច្រើនកើតនៅក្នុងបឹង :
“ខ្យងហោង។”
(ព.បុ.) ពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងខាងចុងបំផុតនៃដំណើរសេចក្ដីដែលចប់ស្រេច :
“ចប់តែប៉ុណ្ណេះហោង; ចូរធ្វើសទ្ទសញ្ញាថាសាធុឱ្យព្រមគ្នាទៅហោង!”
បុរាណប្រើសំដៅសេចក្ដីថា"ឯង"ក៏មាន :
“នេះហោង គឺនេះឯង; បាហោង គឺបាឯង; អ្នកហោង គឺអ្នកឯងឬខ្លួនអ្នក។”