Learner aid: noun · [ហ៊ីង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សត្វមួយប្រភេទសន្តានកង្កែប តែសណ្ឋានមាឌត្រមុលបំប៉ោងខ្លួនបាន, បង្កប់ខ្លួននៅក្នុងដីសើមឬក្នុងគំនរស្លឹកឈើសើម កាលណាមានភ្លៀង ចេញមកខាងក្រៅ តែងស្រែកយំឮសូរខ្លាំងហួសមាឌ; ហ៊ីងមាន៣ប្រភេទ។ (ព.កា.) ថា :
សត្វមួយប្រភេទសន្តានកង្កែប តែសណ្ឋានមាឌត្រមុលបំប៉ោងខ្លួនបាន, បង្កប់ខ្លួននៅក្នុងដីសើមឬក្នុងគំនរស្លឹកឈើសើម កាលណាមានភ្លៀង ចេញមកខាងក្រៅ តែងស្រែកយំឮសូរខ្លាំងហួសមាឌ; ហ៊ីងមាន៣ប្រភេទ។ (ព.កា.) ថា :
“ហ៊ីងខែដើមឆ្នាំ ភ្លៀងធ្លាក់សស្រាំ ចេញយំអឺងអាប់ យំពុំដឹងខ្លួន ថាគេនឹងចាប់ យកទៅសម្លាប់ ងាប់ព្រោះតែមាត់។ ជនពាលច្នោះដែរ ពោលពាក្យបៀតបែរ ឥតការទៀងទាត់ និយាយព្រតៗ ដោយក្ដីភ្លាំងភ្លាត់ ស្លាប់ដោយសារមាត់ រអិលឥតគ្រឿងទប់។”
ហ៊ីងមានមាឌធំជាងហ៊ីងឯទៀត យំឮក្រេតក្រូតៗ។
(ម.ព. ហ៊ីងកណ្ដោល)។
ហ៊ីងមានមាឌតូចជាងហ៊ីងជ័រ យំឮសូរខ្សោយជាងហ៊ីងជ័រ។
ហ៊ីងមានមាឌតូចជាងហ៊ីងកណ្ដោល មានជ័រស្អិតនៅលើស្បែក យំឮសូរតូចស្រួចក្ងួ។
