វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អង្វរ
កិរិយាសព្ទ· verb [អង់-វ៉](ស.)
Learner aid: verb · [អង់-វ៉]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពោលពាក្យលំអុតទទូចបន្ទន់ចិត្ត ឱ្យអាណិត, ឱ្យចុះសម្រុង, ឱ្យយល់ព្រម តាមបំណងរបស់ខ្លួន :
Learner aid: verb · [អង់-វ៉]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពោលពាក្យលំអុតទទូចបន្ទន់ចិត្ត ឱ្យអាណិត, ឱ្យចុះសម្រុង, ឱ្យយល់ព្រម តាមបំណងរបស់ខ្លួន :
ពោលពាក្យលំអុតទទូចបន្ទន់ចិត្ត ឱ្យអាណិត, ឱ្យចុះសម្រុង, ឱ្យយល់ព្រម តាមបំណងរបស់ខ្លួន :
“អង្វរឱ្យយល់ព្រមតាម, អង្វរឱ្យលែងប្រកាន់ទោស។”
សូមឱ្យចុះចិត្តតាម។
(ស.)
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស.)