វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អព្ភក្ខាន
នាម· noun [[អ័ប-ភ័ក-ខា-ណៈ] ឬ [អ័ប-ភ័ក-ខាន]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [[អ័ប-ភ័ក-ខា-ណៈ] ឬ [អ័ប-ភ័ក-ខាន] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការពោលបង្កាច់, ការនិយាយកាច់មួលឬមួលកាច់។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អព្ភក្ខាន—
