អយ្យ

នាម· noun [អ័យ-យ៉ៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [អ័យ-យ៉ៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អ្នកមានត្រកូលខ្ពង់ខ្ពស់; អ្នកដែលគេត្រូវគោរពកោតខ្លាច; ម្ចាស់; លោកឬអ្នកជាម្ចាស់; អ្នកប្រសើរដោយជាតិ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អយ្យា អយ្យ—

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ

១

២

ច្បាប់អាជ្ញាសឹក។

៣

ជនអ្នកមានត្រកូលខ្ពង់ខ្ពស់; ជនជាម្ចាស់គេ។

៤

ធីតាឬបុត្តនៃអយ្យជន (ព្រះអង្គម្ចាស់, អ្នកអង្គម្ចាស់; កូនអស់លោក, កូនលោក)។

៥

(ម.ព. អយ្យធីតា)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា អយ្យា, អ.ថ. អ័យ-យ៉ា)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. ដូចគ្នានឹង អរិយ; សំ. អាយ៌)

បន្តរៀនទៀត