វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“អសារៈ” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ អសារ។

អសារ

គុណនាម· adjective [អៈ-សា]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: adjective · [អៈ-សា] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលឥតខ្លឹម; ឥតប្រយោជន៍, ឥតអំពើ; ដែលមិនកើតការឬមិនបានការ; ដែលមិនខ្ជាប់ខ្ជួន, មិនរឹងប៉ឹង; ដែលគ្មានតម្លៃ; ដែលមិនពិត, ពុំប្រាកដ; ...(ច្រើនប្រើផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ឥតការ) :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អសារៈអសារ—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១៤ ន័យ
១

ដែលឥតខ្លឹម; ឥតប្រយោជន៍, ឥតអំពើ; ដែលមិនកើតការឬមិនបានការ; ដែលមិនខ្ជាប់ខ្ជួន, មិនរឹងប៉ឹង; ដែលគ្មានតម្លៃ; ដែលមិនពិត, ពុំប្រាកដ; ...(ច្រើនប្រើផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ឥតការ) :

ឧទាហរណ៍

“សម្ដីអសារឥតការ, របស់អសារឥតការ។”

២

ដែលឥតប្រយោជន៍, ដែលមិនកើតការឬមិនបានការ; ដែលមិនខ្ជាប់ខ្ជួន, មិនរឹងប៉ឹង; ដែលគ្មានតម្លៃ; ដែលមិនពិត, ពុំប្រាកដ :

ឧទាហរណ៍

“ទុកចោលអសារឥតការ, ខូចអសារឥតការ។”

៣

គតិមិនខ្ជាប់ខ្ជួន; គតិមិននឹង។

៤

ឈើឥតខ្លឹម មានសុទ្ធតែសាច់ស្រាយ :

ឧទាហរណ៍

“រកា, គ, ស្ពង់, ...ជាអសារជាត ឬ អសារព្រឹក្ស។”

៥

ទ្រព្យថយថោក, ទ្រព្យឥតតម្លៃ។

៦

(ម.ព. អសារទ្រព្យ)។

៧

(ម.ព. អសារធម្ម)។

៨

ធម៌ឥតខ្លឹម, ធម៌ឥតគោល គឺមិច្ឆាប្រតិប័ទ។

៩

(ម.ព. អសារជាត)។

១០

សម្ដីឥតសារៈ, សម្ដីឥតសព្ទឥតសារ។

១១

(ម.ព. អសារវាចា)។

១២

អ្នកដែលច្រើនតែប្រើសម្ដីសារៈ។

១៣

(ម.ព. អសារវាទិន)។

១៤

(ម.ព. អសារវាទិន)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ព.ផ្ទ. សារឬសារៈ)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់