វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាត្ម
នាម· noun [អា-ត្មៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អា-ត្មៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អាត្មា (ខ្លួន; ចិត្ត)។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អាត្ម—
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១១ ន័យនិយមន័យ
១
អាត្មា (ខ្លួន; ចិត្ត)។
២
ដែលនាំបណ្ដាលពីខ្លួនឯង :
ឧទាហរណ៍
“ហេតុអាត្មក្រឹត, រឿងអាត្មក្រឹត។”
៣
ចំពោះខ្លួន, ផ្ទាល់ខ្លួន :
ឧទាហរណ៍
“ការអាត្មគត, ប្រយោជន៍អាត្មគត។”
៤
ដំណើរចិត្ត។
៥
(ម.ព. អាត្មគ្រាហិន)។
៦
អ្នកដែលឃើញតែប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។
៧
អត្តឃាត (ការសម្លាប់ខ្លួន)។
៨
(ម.ព. អាត្មជៈ)។
៩
បុត្រ (ប្រើបានទាំងបុត្រនិងបុត្រី)។
១០
ដំណើរធ្វើខ្លួនឱ្យលំបាកហួសហេតុ (ដូចយ៉ាងការបង្អត់អាហារខ្លួនជាដើម)។
១១
(ម.ព. អាត្មឃាត)។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្ត្រីជា អាត្មគ្រាហិណី)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. < អាត្មន៑; បា. អត្ត)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់