វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧច្ឆេទ
នាម· noun [អ៊ុច-ឆេ-ទៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អ៊ុច-ឆេ-ទៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការកាត់ផ្ដាច់; ដំណើរដាច់សូន្យ។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឧច្ឆេទ—
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៧ ន័យនិយមន័យ
១
ការកាត់ផ្ដាច់; ដំណើរដាច់សូន្យ។
២
ការយល់ឃើញថាមនុស្សសត្វទាំងអស់សុទ្ធតែស្លាប់ទៅហើយសូន្យលែងកើតទៀត (ព.ពុ.) រាប់ចូលក្នុងពួកមិច្ឆាទិដ្ឋិមានទោសធ្ងន់)។
៣
(ម.ព. ឧច្ឆេទវាទិន)។
៤
(ម.ព. ឧច្ឆេទវាទិន)។
៥
អ្នកដែលដាច់សេចក្ដីរាប់អានគ្នា គឺអ្នកដែលធ្លាប់តែរាប់អានគ្នា ហើយបែរជាលែងរាប់អានគ្នាទៅវិញ។
៦
ដំណើរដាច់សេចក្ដីរាប់អានគ្នា។
៧
(ម.ព. ឧច្ឆេទសម្មាន)។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្ត្រីជា ឧច្ឆេទសម្មានា)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់