ឧបនាហៈ

“ឧបនាហៈជាឧបក្កិលេសនៃចិត្ត តែងធ្វើចិត្តឱ្យក្ដៅពុំសូវស្រាក (ព.ពុ.)។ (ព.កា.) ប្រើជា ឧបនាហ៍ ក៏បាន, ដូចជាកាព្យថា ឧបនាហ៍ជាភ្នក់ភ្លើងដ៏ធំ ចេះតែក្ដៅងំនៅជានិច្ច មិនឆាប់ក៏យូរតែងទង្កិច នាំឱ្យលង់លិចបែកសាមគ្គី។ បើខឹងឆេវឆាវតែមួយភ្លែត មិនកជាហេតុក្ដៅវក់វី កំហឹងក៏ស្រាលស្រាកឃ្លាតពី គំនុំគុំកួនទៅឯងៗ។”