វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឭ
នាម· noun [លឹ]
Learner aid: noun · [លឹ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្រៈសំស្ក្រឹតនេះ ជារស្សៈ ជាទន្តជៈមានសំឡេងកើតត្រង់ប្រទល់ធ្មេញ (ដូច ល ដែរ), សម្រាប់ភាសាខ្មែរ ប្រើចំពោះតែពាក្យពីរម៉ាត់គឺ រឭក, រំឭក ដែលប្រើជាជំនួស រលឹក ឬ រំលឹក បានតាមពេញចិត្តប្រើ។
