វចនានុក្រមសាលោហិតនាម·[សា-លោ-ហិត]អ្នកដែលមានក្រសែលោហិតជាប់ជាមួយគ្នាមក, ញាតិពិត, ញាតិជិត, បងប្អូន :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសាល់គុណនាម·[សាល់]ដែលប្រើមិនអស់, ដែលនៅសល់, ដែលចាល់ ដោយប្រើរបស់ដទៃជាជំនួស ឬដោយមានរបស់ដទៃជាជំនួយ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសាវនាម·[សាវ]ក្រមុំ, ស្ត្រីក្រមុំ។ ស្ត្រីនិងបុរសដែលកំពុងពេញជំទង់ ឬពេញក្រមុំកំលោះ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសាវកនាម·[សា-វ៉ាក់]អ្នកស្ដាប់, អ្នកស្ដាប់ឱវាទ; សិស្សស្ដាប់ឱវាទ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសាវជៃនាម·[សាវ-ជៃ]ខ្មែរហៅស្រីពេស្យាថា ស្រីសាវជៃ (ច្រើនហៅ សៅជៃ ជាង)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសាវត្ថីនាម·[សា-វ័ត-ថី]ឈ្មោះក្រុងជារាជធានីរបស់ដែនកោសល ក្នុងពុទ្ធកាល, មាននិយាយតំណាលជាញឹកញយក្នុងប្រវត្តិពុទ្ធសាសនា និងក្នុងរឿងនិទានផ្សេងៗ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសាវម៉ាវនាម·[សាវ-ម៉ាវ]ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកស្រដៀងនឹងបំពេញរាជ្យ តែតូចៗជាង ផ្លែជាចង្កោម សំបកផ្លែមានព្រុយស្មាញ ប្រើបរិភោគជាចំណី ខ្លះមានរសជូរអែម ខ្លះផ្អែមឆ្ងាញ់, ជាឈើមានប្រយោជន៍គួរដាំឱ្យក្រាស់ក្រែលក្នុងស្រុក។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសាវសេសនាម·[សា-វ៉ៈ-សែស]ដែលនៅសល់, ដែលសេសសល់; ដែលមិនពេញ, មិនគ្រប់គ្រាន់ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសាវឡិកនាម·[សាវ-ឡិក]ស្ត្រីជំទង់អ្នកបម្រើព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រា។ ប្រើក្លាយមកទៀត ហៅស្ត្រីជាតិរាស្ត្រដែលជាភរិយាតូចរបស់ព្រះអង្គម្ចាស់ (ច្រើនហៅ សៅឡិកជាង)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសាវាគុណនាម·[សា-វ៉ា]ដែលឆាប់រើរុះ, ដែលមិននឹង, មិនប្រាកដ, ដែលរាយមាយ ចាប់នេះចាប់នោះមិនឆ្ពោះត្រង់ណា :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក