បាយឡបាយឡុក
(ម.ព. បាយឡុកបាយឡ)។
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
(ម.ព. បាយឡុកបាយឡ)។
កឹង ឬតូបធ្វើនៅកន្សៃទូកថ្វែ ឬទូកស្លាប៉ម។
ឈ្មោះល្បែងសម្រាប់ក្មេងតូចៗលេងដណ្ដាំស្ល :
ចំណុះធាតុ ២យ៉ាងគឺ កំបោរ, ខ្សាច់លាយនឹងទឹក សម្រាប់បូកការដែលធ្វើដោយឥដ្ឋ។
បាយអដែលយកអាចម៍គោស្រស់លាយនឹងដីដំបូកនឹងចំបើង បូកជញ្ជាំងប្រដឹសឬលញ់លានបែនបោកស្រូវ។
អារក្សទឹកសម្រាប់ពួកនេសាទមច្ឆជាតិគោរព :
ឈ្មោះបាយចម្អិនលាយនឹងទឹកដោះគោ ព្រមទាំងគ្រឿងផ្សំមានតម្លៃផ្សេងៗ; មាន ២យ៉ាងគឺ សោទកបាយាស បាយាសមានទឹក (បាយាសទឹក), និរុទកបាយាស បាយាសឥតទឹក (បាយាសគោក)។ (ច្រើនប្រើនៅប្រទេសឥណ្ឌាសម័យបុរាណ)។
ឈ្មោះប្រាសាទថ្មបុរាណមួយ ក្នុងកំពែងនគរធំ នៅក្នុងខេត្តសៀមរាប។
(ម.ព. បានីយដ្ឋាន ក្នុង បានីយ)។
អ្នកដល់នូវត្រើយនៃវិទ្យា (ព្រាហ្មណ៍អ្នករៀនចេះចប់ត្រៃវេទ) ; អ្នកដល់នូវត្រើយគឺព្រះនិព្វាន (ព្រះអរហន្ត)។ ពាក្យនេះ ខ្មែរយើងប្រើជាសម្ដីហៅពួកព្រាហ្មណ៍អ្នកធ្វើរាជការក្នុងព្រះបរមរាជវាំង មានមុខក្រសួងខាងការចាំរក្សាថែទាំព្រះខ័នរាជ្យនិងទេវរូបផ្សេងៗ, ជាអ្នកសម្រេចកិច្ចដែលជាលទ្ធិព្រាហ្មណ៍ តាមរាជប្រពៃណីនៃព្រះមហាក្សត្រិយ៍រៀងរាល់ព្រះអង្គក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ តាំងពីព្រេងនាយដរាបមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ :
ធាតុរាវមួយប្រភេទ សម្បុរស្រដៀងនឹងសំណ, កាលបើត្រូវកម្ដៅក៏ក្លាយបាត់ក្លិននិងរសជាតិដើមមួយរំពេច; ហៅក្លាយជា បរត ឬ បរទ ក៏មាន។
(ម.ព. បារត)។
គុណជាតិដ៏ល្អដែលបុគ្គលគួរបំពេញ។
ដំណើរនឹកថប់ឬនឹកព្រួយជាមុន :
ឈ្មោះអាបត្តិពួកមួយមានទោសធ្ងន់បំផុត សម្រាប់ភិក្ខុ ឬភិក្ខុនីក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា (ព.វិ.)។
អាបត្តិបារាជិក ជាទោសធ្ងន់របស់ភិក្ខុ គឺអាបត្តិដែលធ្វើឱ្យភិក្ខុចាញ់ក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា មិនអាចនឹងបួសក្នុងជាតិនេះបានទៀតទេ។
ដែលទូទៅ, ដែលសាយសុសសព្វទៅ; ខ្មែរយើងប្រើបានចំពោះតែភ្ជាប់ជាមួយនឹងពាក្យអាស្រូវ :
ដំណើរទូទៅ, ពន្លឺ ...។