វចនានុក្រម
ផ្សេសៗ
គុណកិរិយា[ផ្សេស-ផ្សេស]
ដែលដង្ហក់ខ្លាំង, ដែលចេញខ្យល់តិចទៅៗ។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ផ្សែ
បរិវារសព្ទ[ផ្សែ]
ពាក្យសម្រាប់និយាយរួមជាមួយនឹងពាក្យ ផ្សំ ថា ផ្សែផ្សំ គឺសន្សែសន្សំ, ផ្សំនេះខ្លះនោះខ្លះបន្តិចបន្តួច។
វចនានុក្រម
ផ្សែង
នាម[ផ្សែង]
ធម្មជាតិមួយប្រភេទ ដែលហុយចេញដោយអំណាចចំហាយ, ដោយអំណាចធាតុក្ដៅ :
វចនានុក្រម
ផ្សែត
ឧទានសព្ទ[ផ្សែត]
សូរឮដោយដកដង្ហើមឈ្លក់ទឹកឬឮដោយខ្សឺតខ្លាំង។
វចនានុក្រម
ផ្សែតៗ
ឧទានសព្ទ[ផ្សែត-ផ្សែត]
(ម.ព. ផ្សែត)។
វចនានុក្រម
ផ្សៃ
បរិវារសព្ទ[ផ្សៃ]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ព្រៃ ថា :
វចនានុក្រម
ផ្សោ
បរិវារសព្ទ[ផ្សោ]
ពាក្យបរិវាររបស់ពាក្យ ផ្សារ ថា :
វចនានុក្រម
ផ្សោត
នាម[ផ្សោត]
ឈ្មោះមច្ឆជាតិមួយប្រភេទឥតស្រកា ខ្លួនធំ មានដោះសណ្ឋានស្រដៀងនឹងដោះមនុស្ស :
វចនានុក្រម
ផ្សោះ
កិរិយាសព្ទ[ផ្សោះ]
ធ្វើឱ្យសោះ ឱ្យអស់រសជាតិ។
វចនានុក្រម
ផ្សំ
[ផ្សំ]
ប្រកបជាមួយគ្នា, ធ្វើឱ្យរួមគ្នា, ធ្វើឱ្យសម, ឱ្យល្មម, សម្រួលឱ្យកើតការ :
វចនានុក្រម
ផ្សះ
កិរិយាសព្ទ[ផ្សះ]
ធ្វើឱ្យសះ គឺធ្វើមុខសស្ត្រ, មុខរបួសឬដំបៅឱ្យសះលែងរើ, លែងកើតតទៅទៀត :
វចនានុក្រម
ផ្សះផ្សា
កិរិយាសព្ទ[ផ្សះ-ផ្សា]
ធ្វើឱ្យសះសា, ឱ្យជានឹងគ្នាវិញ គឺនិយាយសង្រួបសង្រួមអ្នកដែលឈ្លោះទាស់ទែងឱ្យសះជាលើកលែងប្រកាន់គ្នា។
វចនានុក្រម
ផ្ស៊ាំ
កិរិយាសព្ទ[ផ្ស៊ាំ]
ធ្វើឱ្យស៊ាំ, ឱ្យថ្នឹក, ឱ្យស្និទ្ធ :
វចនានុក្រម
ផ្អក
នាម[ផ្អក]
ត្រីឬសាច់ផ្សំនឹងគ្រឿងផ្សេងៗ ដាក់ញាត់ផ្អាប់ទុកក្នុងពាង, ក្រឡ, ឪទឹន ឱ្យឡើងបាយស្រាកើតជារសជូរសម្រាប់ចម្អិនប្រើជាម្ហូប :
វចនានុក្រម
ផ្អង
បរិវារសព្ទ[ផ្អង]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ផ្អៀង ថា ផ្អៀងផ្អង គឺផ្អៀងកងាកបែរឆ្វេងស្ដាំចុះឡើងដោយលំនាំយឺតៗ។
វចនានុក្រម
ផ្អប
កិរិយាសព្ទ[ផ្អប]
ដាក់ឱ្យអបជិតគ្នា, អបផ្ទប់ផ្ទល់; អែបអបផ្ទប់ផ្ទល់ :
វចនានុក្រម
ផ្អរ
នាម[ផ្អ]
ឈ្មោះតាសក់មួយប្រភេទដើមវារផ្ទាល់នឹងដី ផ្លែប្រើជាអាហារបានច្រើនបែប :
វចនានុក្រម
ផ្អាក
កិរិយាសព្ទ[ផ្អាក]
បញ្ឈប់កិច្ចការអ្វីមួយឬមួយគ្រាសិន; ឈប់បង្អង់ដោយឡែក ឬដោយគ្រាដោយស្របក់សិន :