វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រួត
កិរិយាសព្ទ· verb [រួត]
Learner aid: verb · [រួត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ព័ទ្ធក្រសោបរួបរឹតចូល :
Learner aid: verb · [រួត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ព័ទ្ធក្រសោបរួបរឹតចូល :
ព័ទ្ធក្រសោបរួបរឹតចូល :
“ពស់ថ្លាន់រួតមាន់។”
រួតដោយរឹតខ្លាំង។
ជាន់; ថ្នាក់; ស្រទាប់។
ប្រាសាទមានកំពូល ៧ថ្នាក់។
ពែបីស្រទាប់។
(ម.ព. រឹត ផង)។