វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុរ
នាម· noun [សុ-រ៉ៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [សុ-រ៉ៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទេវតា។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សុរ—
Learner aid: noun · [សុ-រ៉ៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទេវតា។
ទេវតា។
រោងឬអាស្រមប្រតិស្ឋានទេវរូប។
ដែលកើតអំពីទេវតាធ្វើ, ដែលទេវតានិម្មិត :
“រូបសុរក្រឹត។”
ដំរីឯរាវ័ណ។
ពួកទេវតា។
ភ្នំព្រះសុមេរុ៍។
ធ្នូទេវតា (ឥន្ទធនូ)។
ជនជាទេវតា (ទេវតា)។
ព្រហ្ម។
ដូចគ្នានឹង សុរកុល។
ដូចគ្នានឹង សុរព្រឹក្ស។
(ម.ព. សុរបតី)។
(ម.ព. សុរគណៈ)។
ព្រះឥន្ទ្រ។
ផ្លូវទេវតា (អាកាស)។
ដើមកល្បព្រឹក្ស។
ស្ដេចទេវតា; ព្រះឥន្ទ្រ។
ឋានសួគ៌។
ស្ត្រីអប្សរ, ស្រីសួគ៌។
(ម.ព. សុរដ្ឋាន)។
(ម.ព. សុរស្ត្រី)។
ភ្នំព្រះសុមេរុ៍។
(ម.ព. សុរបតី)។
អានុភាពនៃទេវតា។
អាវុធទេវតា។
ឋានសួគ៌; ប្រាសាទឬរោងជាដើម ដែលសន្មតថា ជាលំនៅនៃទេវតា (ប្រើក្លាយជា សុលាល័យ ក៏មាន)។
(ម.ព. សុរាយុធ)។
ភ្នំព្រះសុមេរុ៍។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)