វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“សោចិ៍” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ សោច។

សោច

នាម· noun [សោច]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [សោច] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ខ្មែរច្រើនប្រើពាក្យនេះជាសម្ដីសាមញ្ញ សំដៅន័យថា "ហេតុ, ការណ៍, ការខុសត្រូវ, ការសមនិងពុំសម, កិច្ចការរាក់ជ្រៅ" ដោយមានពាក្យបដិសេធថា "មិនដឹង, ពុំដឹង, ឥតដឹង" រៀងពីខាងដើមជាដរាប :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សោចិ៍
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ខ្មែរច្រើនប្រើពាក្យនេះជាសម្ដីសាមញ្ញ សំដៅន័យថា "ហេតុ, ការណ៍, ការខុសត្រូវ, ការសមនិងពុំសម, កិច្ចការរាក់ជ្រៅ" ដោយមានពាក្យបដិសេធថា "មិនដឹង, ពុំដឹង, ឥតដឹង" រៀងពីខាងដើមជាដរាប :

ឧទាហរណ៍

“កុំជឿវា, វាឥតដឹងសោចអីទេ; អាក្មេងមិនដឹងសោច!; យី! គាត់នេះ ឥតដឹងសោចអីសោះតែម្ដង!”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. សុចិ, ឧ > ឱ គឺ សុ > សោ; សំ. ឝុចិ "បរិសុទ្ធិ, សេចក្ដីស្អាត, ការហ្មត់ចត់ត្រឹមត្រូវ")

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់