វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“សំបោរ” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ សម្បោរ។
សម្បោរ
នាម· noun [សំ-បោ]
Learner aid: noun · [សំ-បោ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធាតុទឹករាវឬខាប់ដែលហូរចេញមកតាមរន្ធច្រមុះ ដោយមានរោគផ្ដាសាយឬកើតឫសដូងច្រមុះ, ត្រូវចំហាយក្ដៅជាដើម :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សំបោរ