វចនានុក្រមសុរារក្ខក៍នាម·[សុ-រ៉ា-រ័ក]ទេពតាអ្នករក្សាឋានលំនៅរបស់ខ្លួន មានខ្លោងទ្វារព្រះរាជវាំងជាដើម, ព្រមទាំងរក្សាមនុស្សជាម្ចាស់ទីនោះផង :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុរិន្ទនាម·[សុ-រ៉ិន]អ្នកដែលជាធំជាងពួកទេវតា, ស្ដេចទេវតា (ព្រះឥន្ទ្រ)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុរិន្ទខ្នងភ្នំនាម·[សុ-រ៉ិន-ខ្នង-ភ្នំ]ឈ្មោះបទភ្លេងមួយប្រគំដោយផ្លុំស្នែងផ្សំជាមួយនឹងគ្រឿងតន្ត្រីផង ជាភ្លេងសម្រាប់ផ្លុំឱ្យកូនដំរីបារាសវាស្ដាប់ ឱ្យវាស្រងេះស្រងោច ...។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុរិយង្គ[សុ-រ៉ិ-យង់]អង្គព្រះអាទិត្យ គឺតួព្រះអាទិត្យ, ដួងព្រះអាទិត្យ (ព.កា.)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុរិយរោគនាម·[សុ-រ៉ិ-យៈ-រោក]ជំងឺបង្កដោយសារការប៉ះនឹងពន្លឺឬកម្ដៅព្រះអាទិត្យដែលក្ដៅខ្លាំង :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុរិយានាម·[សុ-រ៉ិ-យ៉ា]ព្រះអាទិត្យ (ប្រើចំពោះតែក្នុងកាព្យ និងទំនុកច្រៀង)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុរិយាល្ងាចថ្ងៃនាម·[សុ-រ៉ិ-យ៉ា-ល្ងាច-ថ្ងៃ]ឈ្មោះបទភ្លេងបុរាណមួយបែបរបស់ខ្មែរ មានផ្ដើមទំនុកច្រៀងថា សុរិយាល្ងាចថ្ងៃ ...រាល់ដើមបទ ហើយរាយទំនុកតាមលំដាប់តៗទៅ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុរិយេនាម·[សុ-រ៉ិ-យ៉េ]នាកាលឬកាលដែលព្រះអាទិត្យ; ឬសំដៅសេចក្ដីត្រឹមតែថា "ព្រះអាទិត្យ" ក៏មាន (សម្រាប់ប្រើចំពោះតែក្នុងពាក្យទេសនាឬក្នុងកាព្យ) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុរិយ័ននាម·[សុ-រ៉ិ-យ័ន]ព្រះអាទិត្យ (ពាក្យសម្រួលតាមសម្ផស្សកាព្យ សម្រាប់ប្រើតែក្នុងកាព្យ)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក