វចនានុក្រម
ក្បាលរទេះភ្លើង
នាម[ក្បាល-រ-ទេះ-ភ្លើង]
(ម.ព. ក្បាលរថភ្លើង)។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ក្បាលហុង
នាម[ក្បាល-ហុង]
កន្លែងដែលជាប្រភពទឹកចេញ :
វចនានុក្រម
ក្បាំង
នាម[ក្បាំង]
របាំងមុខ :
វចនានុក្រម
ក្បិត
កិរិយាសព្ទ[ក្បិត]
បិទឬសង្កត់ដោយដៃឱ្យរាបឱ្យរបប :
វចនានុក្រម
ក្បិតក្បៀត
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[ក្បិត-ក្បៀត]
សំច័យ, សំចែសំច័យ, មិនកញ្ជះកញ្ជាយ :
វចនានុក្រម
ក្បិន
នាម[ក្បិន]
រមូរជាយសំពត់សងខាងដែលចុកនៅកន្លែងឆ្នុកក្បិន :
វចនានុក្រម
ក្បិល
កិរិយាសព្ទ[ក្បិល]
ផ្ដាច់មិនឱ្យមានតទៅទៀត ឬតម្រឹមឱ្យខ្លី :
វចនានុក្រម
ក្បឺត
កិរិយាសព្ទ[ក្បឺត]
រឹតឱ្យដក ឱ្យលូតចេញ :
វចនានុក្រម
ក្បុង
នាម[ក្បុង]
កម្លោចផ្ទី, កម្លោចគជាដើម សម្រាប់យកទឹកប្រៃលាងរបស់ផ្សេងៗ ឬប្រមោកសូត្រ, កក់សក់ក៏បាន។
វចនានុក្រម
ក្បុស
គុណនាម[ក្បុស]
ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យ ស ឱ្យវិសេសឡើង :
វចនានុក្រម
ក្បូង
បរិវារសព្ទ[ក្បូង]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ក្បាល ថា ក្បាលក្បូង :
វចនានុក្រម
ក្បូន
នាម[ក្បូន]
របស់ដែលចងជាដុំឱ្យអណ្ដែតទឹក :
វចនានុក្រម
ក្បូរ
បរិវារសព្ទ[ក្បូ]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ក្បាច់ :
វចនានុក្រម
ក្បួន
នាម[ក្បួន]
តម្រា, សេចក្ដីតែងជាបែបបទកំណត់ជាគោលចារឹក :
វចនានុក្រម
ក្បួនសម្ពង្សសម្ភារភ្លឹក
នាម[ក្បួន-សំ-ពង់-សំ-ភា-ភ្លឹក]
(ម.ព. សម្ពង្ស)។
វចនានុក្រម
ក្បឿង
នាម[ក្បឿង]
បន្ទះដីដែលគេដុតឱ្យឆ្អិន សម្រាប់ប្រក់លំនៅ មានធ្វើជាដោះ សម្រាប់កោះភ្ជាប់នឹងដៃរណែង។
វចនានុក្រម
ក្បៀប
បរិវារសព្ទ[ក្បៀប]
ពាក្យសម្រាប់ប្រើបន្ថែមលើពាក្យ ក្បិត ឱ្យវិសេសឡើង :
វចនានុក្រម
ក្បៀស
កិរិយាសព្ទ[ក្បៀស]
កៀស, ធ្វើឱ្យមានសញ្ញាជាគំនូស។