វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“សោធនៈ” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ សោធន។

សោធន

នាម· noun [សោ-ធន់]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [សោ-ធន់] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការជម្រះ, ការលាងជម្រះ, ការសម្អាត, ការជម្រះឱ្យត្រឹមត្រូវ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖សោធនៈ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ
១

ការជម្រះ, ការលាងជម្រះ, ការសម្អាត, ការជម្រះឱ្យត្រឹមត្រូវ។

២

ការធ្វើឱ្យជ្រះ, ឱ្យស្អាត។

៣

(ម.ព. សោធនកម្ម)។

៤

សន្លឹកប្រាប់ពាក្យខុសពាក្យត្រូវ (សន្លឹកសៀវភៅដែលកែពាក្យខុសឱ្យទៅជាពាក្យត្រូវ)។

៥

(ម.ព. សោធនបត្រ)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. សោធន; សំ. ឝោធន)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់