វចនានុក្រមភត្តកាលនាម·[ភ័ត-តៈ-កាល]ពេលបរិភោគភោជន, ពេលបាយ (ច្រើននិយាយសំដៅពេលបាយព្រឹក) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភត្តតិរែកនាម·[ភ័ត-តិ-រ៉ែក]ពាក្យសាមញ្ញ សម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹង សម្បត្តិ ថា សម្បត្តិភត្តតិរែក ដូចជាថា :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភត្តានុមោទនានាម·[ភ័ត-តា-នុ-មោ-ទៈ-នា]អនុមោទនាភត្ត គឺការពោលពាក្យសរសើរអានិសង្ឃដែលទាយកបានឱ្យភត្តជាទាន :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភត្តាភិហារនាម·[ភ័ត-តា-ភិ-ហា]អ្នកចាត់ចែងភោជន, អ្នករៀបចំភោជនាហារ, អ្នកលើកភត្តបម្រើភ្ញៀវ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភត្តុទ្ទេសកៈនាម·[ភ័ត-តុត-ទេ-សៈ-កៈ]អ្នកសម្ដែងភត្ត គឺភិក្ខុដែលសង្ឃសន្មតឱ្យជាអ្នកទទួលភារៈខាងមុខការចាត់ចែងភត្តដល់ពួកបព្វជិតក្នុងវត្តតាមលំដាប់វេន ដែលទាយកនិមន្ត ... (ព.វិ.)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភទន្តគុណនាម, នាម·[ភៈ-ទ័ន]ដែលចម្រើនដោយសីលាទិគុណ; លោកអ្នកចម្រើន; សម្រាប់ប្រើក្នុងសំបុត្រស្នាម ហៅបព្វជិតដោយសេចក្ដីគោរព :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភទន្តេ!ឧទានសព្ទ·[ភៈ-ទ័ន-តេ]សូមទ្រង់ព្រះចម្រើន!, សូមទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រោស!, បពិត្រព្រះអង្គទ្រង់ចម្រើន!; ជាពាក្យឆ្លើយទទួលព្រះពុទ្ធតម្រាស់ ដែលត្រាស់ហៅភិក្ខុទាំងឡាយ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមភទ្ទកប្បនាម·[ភ័ត-ទៈ-ក័ប]កប្ប ឬកល្បដ៏ចម្រើន; ឈ្មោះកប្ប ឬកល្បដែលមានព្រះពុទ្ធត្រាស់ ៥ព្រះអង្គ ដូចយ៉ាងកប្បយើងសព្វថ្ងៃនេះមានព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធ ៥ព្រះអង្គគឺ ព្រះពុទ្ធកកុសន្ធៈ, កោនាគមនៈ, កស្សប, គោតម, អរិយមេត្តេយ្យ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក