វចនានុក្រមសក្ការសម្មាននាម·[ស័ក-កា-រ៉ៈ-ស័ម-ម៉ាន]សក្ការៈនិងសេចក្ដីរាប់អាន, សក្ការៈនិងសេចក្ដីគួរសម :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសក្ខីកម្មនាម·[ស័ក-ខី-កាំ]ការផ្ដល់ភស្តុតាង, ការផ្ដល់អំណះអំណាង, ការផ្ដល់ចម្លើយក្នុងនាមជាសាក្សី, កិច្ចដែលបុគ្គលម្នាក់បញ្ជាក់ប្រាប់អំពីអត្ថិភាពនៃរឿងហេតុណាមួយដែលខ្លួនបានឃើញឬដឹងដោយផ្ទាល់ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសក្ដាគុណនាម·[ស័ក-ក្ដា]ដែលអាច, អង់អាច, ដែលមានអំណាច, ក្លាហាន; មានកម្លាំង; មានព្យាយាមរឹងប៉ឹង; ពូកែ, ខ្លាំងពូកែ; ជំនាញ; ដែលប៉ិនធន់ទ្រាំ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសក្ដិភូមិនាម·[ស័ក-ក្ដិ-ភូម]ការគ្រប់គ្រងរដ្ឋដោយព្រះរាជា ភាគច្រើនផ្អែកលើច្បាប់សាសនា ដែលក្នុងនោះដីធ្លីនិងប្រជាជនជាកម្មសិទ្ធិផ្ដាច់មុខរបស់ព្រះអង្គ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសក្យនាម·[ស័ក-ក្យ៉ៈ]ជនពួកមួយនៅក្នុងដែនសក្កៈ (ជាប់គ្នានឹងប្រទេសឥណ្ឌាភាគខាងកើត, ជិតភ្នំហិមពាន្ត ឬហិមាល័យ) គឺពួកជនជាពូជវង្សនៃព្រះសក្យមុនីសម្ពុទ្ធ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសក្លាតនាម·[សៈ-ក្លាត]សំពត់កម្ពលគឺសំពត់ធ្វើដោយរោមសត្វ មានសាច់ក្រាស់ជិត ប្រើធន់បានយូរ, មានច្រើនបែប :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសខិលភាសគុណនាម·[សៈ-ខិ-ឡៈ-ភាស]ដែលមានវាចានាំឱ្យបានជាសំឡាញ់, នាំឱ្យកើតមិត្តភាព; ដែលមានសម្ដីឱបអរសាទរ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសខិលភាសានាម·[សៈ-ខិ-ឡៈ-ភា-សា]សម្ដីដែលនាំឱ្យបានជាសំឡាញ់, ដែលនាំឱ្យកើតមិត្តភាព; សម្ដីឱបអរសាទរ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក