វចនានុក្រមអាយតនៈ–[—អា-យ៉ៈ-តៈ-ណៈ](ម.ព. អាយតនៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងសព្ទដទៃ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអាយលម្ពាយនាម·[អាយ-ល័ម-ពាយ]ពាក្យក្លាយឃ្លាតពី អាលម្ពាយ (គួរឈប់ប្រើពាក្យឃ្លាតក្លាយនេះ, គួរប្រើពាក្យ អាលម្ពាយ វិញ)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអាយាចនៈនាម·[អា-យ៉ា-ចៈ-ណៈ]ការទទូចសូម; ការអង្វរ; ការជម្រាប; ការអញ្ជើញ, ការនិមន្ត, ការអារាធនា :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអាយាចន—[អា-យ៉ា-ចៈ-ណៈ—](ម.ព. អាយាចនៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអាយុនាម·[អា-យុ]ដំណើរប្រព្រឹត្តទៅនៃជីវិត, កាលរបស់ជីវិត, កាលដែលជីវិតកំពុងនៅមាន :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអាយុត្តកដ្ឋាននាម·[អា-យុត-តៈ-កាត់-ឋាន]កន្លែងដកហូតពន្ធ កន្លែងបង់ពន្ធ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអាយុត្តកៈនាម·[អា-យុត-តៈ-កៈ]អ្នកមានមុខងារឬនាទីអ្នកតឿនទារសួយអាករ, ជាអ្នកទារពន្ធឬហូតពន្ធ, ហូតភាស៊ី; អាជ្ញាហ្លួងទារពន្ធ; ស្មៀនកាន់បញ្ជីពន្ធ, ចៅហ្វាយពន្ធឬនាយពន្ធ។ ខ្មែរសម័យបច្ចុប្បន្ន ហៅក្រុមលេខកៈមួយក្រុមធ្វើរាជការក្នុងព្រះបរមរាជវាំង ប៉ុន្តែហៅ រាជាយុត្តកៈ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអាយុធាគារនាម·[អា-យុ-ធា-គា]ឃ្លាំងអាវុធ, កន្លែងទុកដាក់គ្រឿងចម្បាំង, គ្រឿងអាវុធយុទ្ធភណ្ឌ, គ្រឿងយុទ្ធោបករណ៍។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអាយុស្មន្តនាម·[អា-យុស-ស្មន់]អ្នកមានអាយុ។ ពាក្យលំអុតសម្រាប់ហៅមនុស្សក្មេងជាងខ្លួនឬអ្នកដែលតូចជាងខ្លួន, ដែលគេគោរពខ្លួន (ច្រើនប្រើខាងបព្វជិតជាងគ្រហស្ថ) និមន្តទៅណាអាយុស្មន្ត?; និមន្តអាយុស្មន្តមកខាងណេះ! :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក