វចនានុក្រមអវស្រ័យនាម·[អៈ-វ៉័ស-ស្រៃ]ទីអាស្រ័យ; ទីជ្រកអាស្រ័យ; ទីពំនាក់; ទីពឹងពាក់, ទីពឹងពាក់ពំនាក់អាស្រ័យ; អ្នកជួយទំនុកបម្រុង, អ្នកផ្ចុងផ្ដើម :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអវហារនាម·[អៈ-វៈ-ហា]ការយកដោយថេយ្យចិត្ត, ការលួច (ច្រ.ប្រ. ក្នុងវិស័យពុទ្ធសាសនា)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអវិជ្ជន្ធការនាម·[អៈ-វិច-ជ័ន-ធៈ-កា]ងងឹតគឺអវិជ្ជា, អវិជ្ជាដែលជាងងឹតសូន្យសុង, សេចក្ដីល្ងង់ខ្លៅខ្លាំង :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអវិជ្ជមានគុណនាម·[អៈ-វិច-ជៈ-មាន]ដែលផ្ទុយគ្នាពី វិជ្ជមាន គឺដែលកំពុងតែមិនមាន, ដែលឥតមានសោះឡើយ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអវិជ្ជមានកម្មនាម·[អៈ-វិច-ជៈ-មា-នៈ-កាំ](វេយ្យាករណ៍) យន្តការនៃការស្ថាបនាទម្រង់អវិជ្ជមាន ពោលគឺការប្រើអវិជ្ជមានបទនៅក្នុងឃ្លាណាមួយ ដើម្បីស្ថាបនាវិជ្ជមានន័យឬអវិជ្ជមានន័យ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអវិជ្ជានិយមនាម·[អៈ-វិច-ជា-និ-យំ]អន្ធការនិយម ការនិយមខាងភាពល្ងង់ខ្លៅ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក