វចនានុក្រមកណ្ដាច់លែះគុណនាម·[កន់-ដាច់-លេះ]ដែលទ័លក្ររហាមរកនេះបាត់រកនោះគ្មាន :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកណ្ដាញ់នាម·[កន់-ដាញ់]ដុំសក់ក្រញាញ់ដែលមនុស្ស ១ពួកកាន់ខាងក្បួនអាគម រាប់អានទុកជាគ្រឿងរក្សាខ្លួន។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកណ្ដាប់ចង្អេរនាម·[កន់-ដាប់-ចង់-អេ]ឫស្សីមួយបន្ទះ ដែលគេពត់ធ្វើជារង្វង់ ដើម្បីក្ដាប់មាត់ចង្អេរឱ្យរឹង។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកណ្ដាប់ដៃគុណនាម, នាម·[កន់-ដាប់-ដៃ]ការនៅក្នុងដៃគេ; ដែលនៅក្នុងអំណាចក្នុងឱវាទគេ, បានដៃគេ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកណ្ដាលនាម·[កន់-ដាល]ទីទីទៃពីខាង គឺទីជាចន្លោះស្មើភាគទៅខាងដើម, ចុង ឬមុខក្រោយ, ឆ្វេងស្ដាំ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកណ្ដឹងនាម·[កន់-ដឹង]ប្រដាប់ធ្វើដោយលង្ហិនឬសំរឹទ្ធ មានសណ្ឋានជាបំពង់ មានទងជាវង់ សម្រាប់កាន់ឬចង មានគ្រាប់យោលដោយអង្រង់ទង្គិចឮសូរ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកណ្ដឹងគោនាម·[កន់-ដឹង-គោ]ឈ្មោះលតាជាតិមួយប្រភេទ ស្លឹកស្រដៀងនឹងស្លឹកទំពាំងបាយជូរ ផ្កាជាចង្កោម ប្រើជាបន្លែស្លកកូរបាន។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកណ្ដឹមឆែប!ឧទានសព្ទ·[កន់-ដឹម-ឆែប]សូរដែលបន្លឺឡើង ដោយការភ្ញាក់ឬដោយការជ្រលួសមាត់ ព្រោះជំពប់ប៉ះអ្វីៗ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកណ្ដុកគុណនាម·[កន់-ដុក]ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យធ្ងន់ឱ្យប្លែកឡើង :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកណ្ដុរនាម·[កន់-ដុល]ថនិកសត្វកកេរមាឌមធ្យម មានកន្ទុយវែង ជាសត្វឱ្យទុក្ខដល់មនុស្សដោយហេតុបំផ្លាញ មានកាត់សំពត់អាវ ស៊ីស្រូវជាដើម :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមកណ្ដុរប្រែងនាម·[កន់-ដុល-ប្រែង]ពួកកណ្ដុរដែលមានមាឌធំៗ ប៉ុនកំភួនជើង ហើយមានប្រែងដុះជុំជិតខ្លួន វាច្រើនរស់នៅតាមវាលស្រែដោយស៊ីគ្រាប់ស្រូវជាអាហារ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក