វចនានុក្រមទែនទយនាម·[ទែន-ទយ]គ្រឿងសម្ភារៈដែលអ៊ែនទយ សម្រាប់ទ្រចុងផ្ទោង ឬរងស្បូវវិហារសាលាជាដើម។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទែម៉ូគីមីនាម·[ទែ-ម៉ូ-គី-មី](គីមី.) ការសិក្សាអំពីបម្រែបម្រួលថាមពលកម្ដៅដែលកើតមានឡើងទាក់ទងនឹងប្រតិកម្មគីមី ឬការប្រែប្រួលភាវរូប។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទែរ៉ាកូតានាម·[ទែ-រ៉ា-កូ-តា]សេរ៉ាមិកមួយប្រភេទជាគ្រឿងដីដុតដែលដុតនៅក្នុងសីតុណ្ហភាពក្រោម៩០០អង្សាសេហើយមានភាពស្ពោត (មិនហាប់) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទែលមែលគុណនាម·[ទែល-មែល]ដែលមានរាងខ្លីធំគ្រមែល; ដែលមានមាត្រធំក្រអាញ ហើយទាបកន្ទែល :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទែលម៉ូវនាម·[ទែល-ម៉ូវ]ឈ្មោះរោគម្យ៉ាងកើតលើស្បែកក្បាលឡើងកណ្ដាប់ឃ្មឹលពងខ្ទុះបែកចេញទឹករងៃ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទៃនាម·[ទៃ]ថង់រាងវែងធ្វើដោយសំពត់ មានមាត់ទាំងពីរខាងសម្រាប់ច្រកអ្វីៗ ហើយមានចងមាត់ភ្ជាប់គ្នាស្ពាយបាន :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទៃគ្រូនាម·[ទៃ-គ្រូ]ឈ្មោះទៃតូចមួយប្រភេទ មានសណ្ឋានរមួលដាក់វត្ថុស័ក្ដិសិទ្ធផ្សេងៗសម្រាប់ចងក្រវាត់ចង្កេះ ឬជួតក្បាលដើម្បីបង្ការខ្លួនក្នុងការចូលច្បាំង (មានប្រើតែក្នុងកាលបុរាណរាជ្យពីដើម)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទោគុណនាម·[ទោ]ពីរ។ ខ្មែរយើងប្រើតាមទម្លាប់ ជាបូរណសំខ្យាថា ទីពីរ ក៏បាន :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទោងនាម·[ទោង]ប្រដាប់មានសណ្ឋានជាកន្លែងអង្គុយ មានដងឬខ្សែពីរចងសំយុងសងខាងសម្រាប់ចាប់យោគយោល :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទោណនាម·[ទោ-ណៈ] ឬ [ទោន]ឈ្មោះចំនួនដែលវាល់ឬដែលថ្លឹងមួយយ៉ាងប្រមាណ១៦នាឡិធម្មតា (ពាក្យនេះប្រើតែពីក្នុងសម័យបុរាណយូរអង្វែងណាស់ទៅហើយ; សព្វថ្ងៃនេះមានប្រើតែក្នុងរឿងព្រះពុទ្ធសាសនា) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក