វចនា.
រកមើលដោយសេរី

រកមើលតាមអក្សរ.

ចាប់ផ្តើមពីអក្សរមួយ រួចបន្តដំណើរស្វែងយល់ពាក្យខ្មែរ។

អក្ខរក្រមខ្មែរ

ជ្រើសរើសអក្សរ

២៥២៨៥ ពាក្យសរុប
ទាំងអស់កខគឃងចឆជឈញដឋឌឍណតថទធនបផពភមយរលវសហឡអ
បែងចែកតាមប្រភេទ

រុករកពាក្យ

២៥២៨៥ ពាក្យ

ទាំងអស់វចនានុក្រមអារម្មណ៍ការសិក្សាធម្មជាតិភាសា និងអក្សរសង្គម និងវប្បធម៌ជីវិតប្រចាំថ្ងៃគុណលក្ខណៈពេលវេលា
វចនានុក្រម

មហានិកាយ

នាម[មៈ-ហា-និ-កាយ]

ឈ្មោះពួកបព្វជិតពុទ្ធសាសនិកក្នុងប្រទេសសៀម លាវ ខ្មែរ សម័យសព្វថ្ងៃនេះ, ជាពីរឬជាគូនឹង ធម្មយុត្តិកនិកាយ (ឈ្មោះនិកាយទាំង ២នេះកើតមានឡើងជាដំបូងនៅប្រទេសសៀម ក្នុងសតវត្សទី ២៤នៃពុទ្ធសករាជ។

មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម

មហាបុរិសលក្ខណៈ

នាម[មៈ-ហា-ប៉ុ-រ៉ិ-សៈ-ល័ក-ខៈ-ណៈ]

លក្ខណៈ ៣២យ៉ាង នារូបកាយនៃមហាបុរស គឺបុរសអស្ចារ្យក្នុងលោក, មានទំនាយថា បើនៅជាគ្រហស្ថនឹងបានជាស្ដេចចក្រពត្តិ, បើចេញបួសនឹងបានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ (មហាបុរិសលក្ខណៈ ទាំង ៣២យ៉ាងនោះ មាននិយាយក្នុងលក្ខណសូត្រនិងព្រហ្មាយុសូត្រខាងព្រះសុត្តន្តបិដក ព្រះពុទ្ធសាសនា)។

មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម

មហាផ្ទៃ

នាម[មៈ-ហា-ផ្ទៃ]

ឈ្មោះក្រសួងរដ្ឋមន្ត្រីសម្រេចកិច្ចការរាជការទទួលភារៈគ្រប់គ្រងខាងការរដ្ឋបាល; ខ្មែរប្រើជា មហាថៃ ក៏បាន; សម័យមុន រួមក្រសួងធម្មការចូលផង ហៅថា ក្រសួងមហាថៃ និងធម្មការ ឬ មហាថៃធម្មការ។ សព្វថ្ងៃខ្មែរប្រើជា មហាផ្ទៃវិញ (តាមក្នុងបុរាណសម័យព្រេងនាយ)។

មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម

មហាព្រហ្មមុនី

នាម[មៈ-ហា-ព្រំ-មុ-នី]

ឋានន្តរសម្រាប់បព្វជិតក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ ទីរាជាគណៈរឿនហ្លួង, មាននាទីជាភត្តុទ្ទេសក៍និងការប្រិតប្រៀបរៀបចំភិក្ខុសង្ឃឱ្យមានសណ្ដាប់ធ្នាប់ត្រឹមត្រូវ ក្នុងព្រះរាជនិមន្តន៍ ... (ជាគូគ្នានឹង ព្រះមហាវិមលធម្ម)។

មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម

មហាមាត្រ

នាម[មៈ-ហា-ម៉ាត]

មន្ត្រីមានស័ក្ដិធំ, សេនាបតី; ហៅថា រាជមហាមាត្រ ក៏មាន (ច្រើនប្រើតែពីក្នុងសម័យបុរាណ, សម័យសព្វថ្ងៃនេះ ជួនកាលប្រើជាឋានន្តរសម្រាប់មន្ត្រីសាមញ្ញក៏មាន)។

មើលអត្ថន័យ
មុនទំព័រ ៧៣៥ នៃ ១៤០៥បន្ទាប់