វចនានុក្រមបន្ទើរកិរិយាសព្ទ·[បន់-ទើ]ធ្វើឱ្យទើរ, ឱ្យអ្នកដទៃយកទៅទើរ, ដាក់លើធ្នើរ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបន្ទោលកាកនាម·[បន់-ទោល-កាក]ឈ្មោះកាព្យមួយប្រភេទ ក្នុង១ល្បះមាន៤ឃ្លា ឃ្លាទី១និងឃ្លាទី៣មាន៤ព្យាង្គ ឃ្លាទី២និងឃ្លាទី៤មាន៦ព្យាង្គ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបន្ទោសកិរិយាសព្ទ·[បន់-ទោស]ស្ដីឱ្យដោយគ្រាន់តែប្រាប់ទោសកំហុសឥតមានជេរវាយឬធ្វើទោសអ្វី :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបន្ទោះនាម·[បន់-ទោះ]ចម្រៀកផ្ដៅ ឬឫស្សីដែលពុះ, ដែលច្រៀករួចបិតនឹងកាំបិតបន្ទោះសម្រាប់ត្បាញ, សម្រាប់ក្រង :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបន្ទោះប្រហុកនាម·[បន់-ទោះ-ប្រ-ហុក]ឈ្មោះសម្លម្ជូរមួយប្រភេទ ស្លបង់តែប្រហុកនិងអំបិលសុទ្ធសាធ, សម្រាប់ប្រើតាមការទ័លមួយដងមួយកាល។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបន្ទះនាម·[បន់-ទះ]ចម្រៀកឈើ, ចម្រៀកឫស្សីដែលមានបន្ទារធំជាងទោល (ចម្រៀកសំប៉ែត) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបន្ធាត់បន្ធំបរិវារសព្ទ·[បន់-ធាត់-បន់-ធំ]ធ្វើឱ្យធាត់ធំឬឱ្យធំធាត់។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក