វចនានុក្រមវៃស្ណវៈគុណនាម·[វៃ-ស្ណៈ-វៈ]ដែលជារបស់វិស្ណុ, ដែលជាប់ទាក់ទងដោយវិស្ណុ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមវោ!ឧទានសព្ទ·[វោ]ឱ!, យើ!; ពាក្យលាន់មាត់ដោយអស្ចារ្យ ឬដោយភ្ញាក់ស្មារតី :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមវោទានកម្មនាម·[វោ-ទា-នៈ-កាំ]ការលាង, ជម្រះ, សម្អាត; ការធ្វើចិត្តឱ្យបរិសុទ្ធ, ឱ្យផូរផង់, ឱ្យស្អាត :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមវោលោកនៈនាម·[វោ-លោ-កៈ-ណៈ]ការសម្លឹងមើលជាពិសេស, ការប្រមើលមើល, ការរំពឹងជញ្ជឹងមើល (ច្រើនប្រើចំពោះការប្រមើលនូវឧបនិស្ស័យរបស់សត្វ ដោយទិព្វចក្ខុឬដោយប្រាជ្ញាញាណ នៃព្រះខីណាស្រព មានព្រះពុទ្ធជាដើម)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមវោហារសាស្ត្រនាម·[វោ-ហា-សាស]វោហារកោសល្យ, សិល្បៈនៃការនិយាយស្ដីឱ្យបានល្អនិងមានភាពទាក់ទាញ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមវោហារុបជីវីនាម·[វោ-ហា-រ៉ុ-ប៉ៈ-ជី-វី]អ្នកចិញ្ចឹមជីវិតដោយការលក់ដូរ, អ្នកជំនួញ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមវះកិរិយាសព្ទ·[វះ]ធ្វើឱ្យមានរង្វះ, ពុះ, កាត់, ពន្លះឱ្យដាច់ជារង្វះ ឬហែកញែកចេញ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមវៈ!ឧទានសព្ទ·[វៈ]ពាក្យសម្រាប់ក្មេងដែលពួនចាំគ្នា លុះឃើញក្មេងឯទៀតមកដល់ជិតក៏ស្រែកពញ្ញាក់លេង ឬសម្រាប់ប្រឡែងលេងនឹងកូនក្មេងតូច, ជួនកាលថា :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមវ៉ឧទានសព្ទ·[វ៉]សូរឮដោយទឹកហូរប៉ះនឹងច្រាំងប្រឡាយឬច្រកចង្អៀតជាដើម :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក