វចនានុក្រមសុមាលីគុណនាម, នាម·[សុ-ម៉ា-លី]ដែលមានផ្កាកម្រងល្អឬអ្នកដែលមានផ្កាកម្រងល្អ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុមិត្រាទេវីនាម·[សុ-មិ-ត្រា-ទេ-វី]ឈ្មោះព្រះនាងទេវីជាមាតារបស់ព្រះរាម និងព្រះលក្ស្មណ៍, ហើយជាភរិយារបស់ព្រះបាទទសរថ (នៅក្នុងរឿងរាមាយណៈ)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុមេធនាម·[សុ-មេត]អ្នកមានប្រាជ្ញាល្អ, អ្នកមានប្រាជ្ញាអាចកម្ចាត់កិលេសបាន; អ្នកប្រាជ្ញខាងគតិធម៌។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុមេធានាម·[សុ-មេ-ធា]ប្រាជ្ញាល្អ, ប្រាជ្ញាដែលអាចកម្ចាត់កិលេសបាន។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុមេរុនាម·[សុ-មេ-រុ]ឈ្មោះភ្នំមួយធំខ្ពស់ចម្បង ជាទីតាំងនៃត្រៃត្រិង្សសួគ៌ ដែលជាឋានរបស់ព្រះឥន្ទ្រ។ ពាក្យថា នេរុ, មេរុ, សិនេរុ, តិទិវាធរ, សុរគិរី, សុរាទ្រិ, សុរាស្រ័យ សុទ្ធតែជាឈ្មោះរបស់ភ្នំនេះឯង ប៉ុន្តែខ្មែរប្រើពាក្យ សុមេរុ ឬ សុមេរុ៍ ជាង :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុយម៉ុយគុណនាម·[សុយ-ម៉ុយ]ស្រមុយក្រៃពេក; ដែលមានពុកមាត់ពុកចង្កាស្មុយ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុយម៉េៈគុណនាម·[សុយ-ម៉េះ](ព.សា.) សុញ្ញ, សូន្យ, ឃែត, មោឃ, មោឃៈ, ឥតបានការ, ឥតកើតជាការអ្វីសូម្បីតិចតួច :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុយាត្រានាម·[សុ-យា-ត្រា]ការទៅដោយស្រួល, ដំណើរទៅស្រួល, ការដើរដំណើរស្រួល។ ពាក្យប្រើដោយសន្មតិ (តាមសម័យនិយម) សម្រាប់ឱ្យពរដល់អ្នកដែលរៀបចេញដំណើរទៅកាន់ទីឆ្ងាយ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក