វចនានុក្រមស្រ៊ុចឧទានសព្ទ·[ស្រ៊ុច]សូរឮដោយទម្លាក់ឬដោយធ្លាក់អ្វីៗដែលណែនទន់ធ្ងន់ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្រ៊ុប[ស្រ៊ុប]សូរឮដោយដាក់ឬដោយទម្លាក់អ្វីៗដែលទន់ធ្ងន់, ដោយដួលខ្លាំងឬដោយដាក់ខ្លួនអង្គុយចុះយ៉ាងប្រញាប់ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្រ័យបរិវារសព្ទ·[ស្រៃ]ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ គុណ ថា គុណស្រ័យ គុណជាទីអាស្រ័យ, គុណបំណាច់។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្លង់កិរិយាសព្ទ·[ស្លង់]យកឈើជាដើមចុកបិទរន្ធឱ្យជិតឬឱ្យតូចតាមត្រូវការ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្លតនាម·[ស្លត]ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទ ស្លឹកមានមមីស មានជ័រស ច្រើនដុះនៅដីដែលមានកម្សួលទឹកជិត។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្លន់កិរិយាសព្ទ·[ស្លន់]ភ័ន្តស្មារតីមួយរំពេចៗដោយភិតភ័យខ្លាំងឬដោយប្រញាប់ប្រញាល់ពេក :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្លបគុណនាម·[ស្លប]ទន់ខ្លប, រញមទន់ស្រយម (ម.ប្រ.)។ ដែលសម្លបចុះ (ច្រ.ប្រ. ខ្លប ជាង)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្លានាម·[ស្លា]ដំណាំមួយប្រភេទ ដើមមូលស្រលួតត្រង់ ផ្លែមានរសចត់ ប្រើការទំពាផ្សំជាមួយនឹងម្លូបៀក ជាគ្រឿងរម្ងាប់ក្លិនមាត់។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក