វចនានុក្រមសុត្តន្តបិដកនាម·[សុត-តន់-តៈ-បិ-ដក់]ឈ្មោះគម្ពីរព្រះពុទ្ធសាសនាមួយប៉ែក ក្នុងបិដកទាំងបីផ្នែក គឺព្រះវិន័យ, ព្រះសូត្រ, ព្រះអភិធម្ម។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុត្តីយភាព[សុត-តី-យ៉ៈ-ភាប]ភាពយឺតឬទន់អាចហូតជាសរសៃបាន លក្ខណៈវត្ថុដែលអាចហូតជាសរសៃបាន។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុទន្តគុណនាម·[សុ-ទ័ន] ឬ [សុ-ទ័ន-តៈ]ដែលទូន្មានល្អហើយ, ដែលបានហាត់ឬបង្ហាត់ថ្នឹកហើយ, ដែលហ្វឹកឬបង្វឹកបានបទហើយ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុទស្សានាម·[សុ-ទ័ស-សា]ឈ្មោះព្រហ្មលោកជាន់សុទ្ធាវាសទី ៣ជាលំនៅនៃពួកអរិយបុគ្គល :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុទស្សីនាម·[សុ-ទ័ស-សី]ឈ្មោះព្រហ្មលោកជាន់សុទ្ធាវាសទី ៤ជាលំនៅនៃពួកអរិយបុគ្គល :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុទិដ្ឋិនិយមនាម·[សុ-ទិត-ឋិ-និ-យំ]ការនិយមចំពោះសុទិដ្ឋិ, ការនិយមដោយទិដ្ឋិត្រូវ; ការចូលចិត្ត ឬការយល់ឃើញថារបស់អ្វីក្នុងលោកសុទ្ធតែល្អ, សុទ្ធតែប្រសើរសុខស្រួល, ... :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុទិន្នគុណនាម·[សុ-ទិន-នៈ]ដែលបានឱ្យហើយដោយប្រពៃ, ដែលបានឱ្យដោយស្មោះអស់ពីចិត្ត។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុទុក្ករគុណនាម·[សុ-ទុក-ក]ដែលធ្វើបានដោយកម្រក្រៃពេក, ដែលកម្រណាស់នឹងធ្វើកើត, ដែលពិបាកធ្វើជាទីបំផុត :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុទ្ទៈនាម·[សុត-ទៈ]មនុស្សពូជសូទ្រៈ គឺមនុស្សពូជថ្នាក់ទី ៤; មនុស្សពូជអ្នកងារ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុទ្ធគុណនាម·[សុត]ដែលជ្រះ, ស្អាត, បរិសុទ្ធ; ត្រឹមត្រូវ; ផូរផង់, ហ្មត់ហ្មង; ស; ឥតមន្ទិល; ឥតលាយ; តែមួយប្រភេទ, តែមួយមុខ; ហ្មត់ចត់ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុទ្ធតែគុណកិរិយា·[សុត-តែ]សុទ្ធឥតលាយឡំ, តែទាំងអស់ ឬស្ទើរតែសុទ្ធទាំងអស់ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសុទ្ធិនាម·[សុត-ធិ]ការជម្រះ, សេចក្ដីស្អាត, បរិសុទ្ធិ; សេចក្ដីហ្មត់ហ្មង; ដំណើរមិនលាយ; សេចក្ដីពិត; សេចក្ដីត្រឹមត្រូវ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក