វចនានុក្រមអន្លង់នាម·[អន់-លង់]ឧទកដ្ឋានដែលមានជម្រៅអាចឱ្យលង់បាន គឺទីដក់ទឹកត្រង់ដែលជ្រៅជាងគេ ក្នុងទន្លេ, បឹង, ស្ទឹងជាដើម :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអន្លឹបនាម·[អន់-លឹប]ឈ្មោះវល្លិតូចមួយប្រភេទ ស្លឹកស្រស់មានសាច់ស្អិតល្មួត គេច្រើនបេះយកមកឈ្លីឱ្យទន់ហើយបិទបូសដែលធ្លាយហើយ ឱ្យជក់ខ្ទុះឆាប់សះ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអន្លូងក្បាលស្វានាម·[អន់-លូង-ក្បាល-ស្វា]ឈ្មោះអន្លូងធំមួយប្រភេទធ្វើដោយឈើមូលទាំងដុំ មានរាងច្រឡោ មានដងដាក់ចំពាក់កណ្ដាល។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអន្លៃបរិវារសព្ទ·[អន់-លៃ]ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ អន្លក់ ថា :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអន្វក្ខរៈនាម·[អ័ន-វ៉ាក់-ខៈ-រ៉ៈ]អក្ខរៈបន្ទាប់គឺអក្សរតួចុង, ដូចជា រូប, តួ ប ជា អន្វក្ខរៈ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអន្វយវាចកនាម·[អ័ន-វៈ-យៈ-វា-ចៈ-កៈ]ពាក្យសម្រាប់តសេចក្ដីអនុលោមតាមគ្នា ប្រើពាក្យថា "និង, ទាំង, ផង", ដូចជា អ្នកនិងខ្ញុំ, ទាំងប្រុសទាំងស្រី, នេះផងនុះផង សំ.បា. ប្រើ ច សព្ទ (ព.វ.)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក