វចនានុក្រមទឺទែកិរិយាសព្ទ, គុណនាម·[ទឺ-ទែ]ស្ទាក់ស្ទើរ, អង្គឺអង្គែ, អល់អែក, រារែក, មិនទាន់ដាច់ស្រេច :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទឺះឧទានសព្ទ·[ទឹស]សូរឮដោយបុក, ដោយធាក់ ឬដោយធ្លាក់អ្វីៗដែលណែនធ្ងន់ឬដែលស្ពោត។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទុកកិរិយាសព្ទ·[ទុក]ដាក់វត្ថុអ្វីក្នុងទីណាមួយដើម្បីឱ្យគង់នៅ ឬរក្សាអ្វីៗឱ្យគង់ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទុកចិត្តកិរិយាសព្ទ·[ទុក-ចិត]ភ្ជាប់ជំនឿទៅលើរូបអ្នកណាមួយ, សង្ឃឹម, ជឿជាក់ថានឹងបានកើតការ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទុកបាត្រកិរិយាសព្ទ·[ទុក-បាត]ដាក់ចង្ហាន់ក្នុងបាត្រភិក្ខុ ឬសាមណេរ ដែលនិមន្តបិណ្ឌបាត (ព.បុ.) ; សម័យសព្វថ្ងៃនេះច្រើនហៅថា ដាក់បាត្រ ឬដាក់បាត្រលោក។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទុកមុខកិរិយាសព្ទ·[ទុក-មុក](សំនួន.) ផ្ដល់កិត្តិយសឱ្យនរណាម្នាក់ ដោយមិនបង្ករឿងឬនិយាយបង្អាប់បង្អោននៅចំពោះមុខមនុស្សម្នា :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទុកូលភស្ត្រនាម·[ទុ-កូ-ឡៈ-ភ័ស]ឈ្មោះសំពត់មួយប្រភេទត្បាញដោយសំបកឈើ ជាសំពត់យ៉ាងល្អ (ច្រើនមាននិយាយតែក្នុងគម្ពីរព្រះពុទ្ធសាសនា)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទុក្កដនាម·[ទុក-កត់]អំពើអាក្រក់, បាប។ ឈ្មោះអាបត្តិពួកមួយ (ក្នុងអាបត្តិ ៧កង) ជាទោសសម្រាប់ភិក្ខុ ឬភិក្ខុនីក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទុក្កដាបត្តិនាម·[ទុក-កៈ-ដា-បាត់]អាបត្តិឬទោសដែលកើតមានព្រោះប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ផ្សេងៗ ដូចជាភិក្ខុស្ដោះទឹកមាត់ដាក់ស្មៅស្រស់ត្រូវទុក្កដាបត្តិ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមទុក្ករបុគ្គលនាម·[ទុក-កៈ-រ៉ៈ-បុក-គល់]អ្នកដែលស៊ូប្រព្រឹត្តខ្លួនយ៉ាងលំបាកកម្រនឹងអ្នកដទៃអាចធ្វើបាន ហ៊ានបូជាជីវិតដើម្បីជំនឿសាសនា ឬនយោបាយ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក